هنر آدم ، ارج نهادن به خوبی هاست

بهشت خدا برای بنده های خوبش جاییه که درش سخن لغو و بیهوده ای شنیده نمیشه ...

جاییه که همه از سعادت همدیگه مسرورن....

می بینی زمین چقدر می تونه از بهشت دور باشه؟؟؟؟؟!

اگه یه کم دقت کنی شکل زندگی آدما یه طرح ساده و سطحیه .... تکرار تنها اصل اساسی این طرحه.... فریب مکان و موقعیت و تحصیلات و پول و ظاهر و مطالعات فراوان و موفقیت ها و سری توی سرها داشتن و هوش سرشار و عمل .... خودت و دیگران رو نخور....

از دایره ی تکرار پریدن به بیرون نه کار هر پرنده ایه!!! گاهی سقف این تکرارها و رسمیت های جاهلانه ی منفعلانه تا آخرین حد بلندای آسمون!! هفتم قد کشیده....

باید ساخت ... نه این رسم های جاهلی رو... نیازمند ساختن خودمون هستیم....

خدایا ..... تقریبا داری به من می فهمونی کجای هستی و کجای هستی ام وایسادم!!

خدایا داری می فهمونی به من که هیچ پناهی ندارم ..... به جز خودت... خدایا سرگردان ام... شاهد سرگردانی ام فقط و تنها تویی ... به فریادم رس...

خدایا ... تنگی و تاریکی زندگی رو دارم می چشم ... و شاهدی به حالم ... پر پروازم نیست ... مثل قصه ی یونس ،اسیرم ... اما من برای آخر قصه ام ... نمی دونم امیدم به رحم تو بیشتر باشه؟! یا ناامیدیم به خاطر دست خالی ام ...

ترس ... شک ... تنهایی ... وحشت ... ناامنی ... بی پناهی ... هجوم آوردن ...

چنین بنده ای به چه چیزی می تونه پناه ببره... جز تو؟؟؟!